ဥဒင်း ဇာတ်တော်

ဥဒင်း ဇာတ်တော်

မြတ်စွာဘုရားရှင် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်ကြီးတွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရဟန်းတော်တစ်ပါး၏ အကြောင်းကို အကြောင်းပြု၍ ဟောကြားတော်မူခဲ့သော 'ဥဒင်း ဇာတ်တော်' ဖြစ်ပါသည်။

ရှေးအခါက…

ကမ္ဘာဦးခေတ်ဦးပိုင်း… သိပ်မကြာသေးသော ကာလတစ်ခု၌…

မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းလှသော နန်းတော်ကြီး တစ်ဆောင်…

အလွန်တရာ သာယာစည်ကားလှသော မေခလာ နိဂုံးပြည်ကြီး…

ထိုမေခလာ နိဂုံးပြည်ကြီးကို အုပ်စိုးစံစားတော်မူသော မင်းတရားကြီးတစ်ပါး ရှိတော်မူပါ၏။ ထိုမင်းတရားကြီး၏ နာမည်ကား… သုရသေန မင်းတရားကြီး ဖြစ်တော်မူပါ၏။ မင်းတရားကြီးသည် အလွန်တရာ တရားမျှတတော်မူသဖြင့် ပြည်သူပြည်သားတို့သည် မင်းမူကို အလွန်တရာ ကြည်ညိုကြပါ၏။ မင်းတရားကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ပြည်သူပြည်သားတို့သည် စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး၊ စိတ်ဓာတ်ရေး… အားလုံးသော ကဏ္ဍများတွင် သာယာဝပြောစွာ နေထိုင်ကြရပါ၏။

ထိုမင်းတရားကြီး၏ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ နာမည်ကား… အဂ္ဂဒေဝီ မင်းသမီး ဖြစ်တော်မူပါ၏။ မင်းသမီးသည် အလွန်တရာ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်တော်မူပြီး… နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဧည့်သည်… အစေခံ… မည်သူမဆို… အလွန်တရာ ကြင်နာသနားတော်မူပါ၏။

ထိုမင်းတရားကြီး နှင့် အဂ္ဂဒေဝီ မင်းသမီးတို့တွင် သားတော်တစ်ပါး ထွန်းကားတော်မူပါ၏။ ထိုသားတော်၏ နာမည်ကား… ဝေဿန္တရာ မင်းသား ဖြစ်တော်မူပါ၏။ ဝေဿန္တရာ မင်းသားသည် အရွယ်ရောက်လာသောအခါ… ခမည်းတော် မင်းတရားကြီး၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံတော်မူမည် ဖြစ်ပါသော်လည်း… မင်းသားကား… အလှူအတန်း၊ ပေးကမ်း စွန့်ကြဲမှုတို့ကို အလွန်တရာ ဝါသနာပါတော်မူပါ၏။ မင်းသား၏ ပြုကျင့်တော်မူသော ကောင်းမှုကုသိုလ်တို့ကား… နတ်ပြည်တိုင်အောင် ထင်ရှားတော်မူပါ၏။

တစ်နေ့သောအခါ…

မေခလာ နိဂုံးပြည်ကြီး၏ အနီးအနားတွင်… အလွန်တရာ သာယာစည်ကားလှသော… သစ်ပင်ပန်းမန်များ ပေါများလှသော… ချောင်းကလေးများ စီးဆင်းနေသော… စိမ်းလန်းစိုပြေသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိပါ၏။ ထိုတောအုပ်ကြီး၏ အလယ်ခေါင်တွင်… အလွန်တရာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော… ရေအိုင်ကြီးတစ်ခု ရှိပါ၏။ ထိုရေအိုင်ကြီး၏ အနီးတွင်… လူသူ အရောက်အပေါက် နည်းပါးလှသော… တောင်ကြားတစ်ခု ရှိပါ၏။

ထိုတောင်ကြား၏ အနီးတွင်… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော… ဥဒင်းတစ်ကောင် နေထိုင်လျက် ရှိပါ၏။ ဥဒင်းကား… အလွန်တရာ ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ လှပတော်မူပါ၏။ ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… ရွှေရောင်တောက်ပလျက်… မြေတပြင်လုံးကို… ကြည်လင်တောက်ပစေပါ၏။ ဥဒင်း၏ မျက်လုံးကား… ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့… အလွန်တရာ ပြောင်လက်လျက်… အလွန်တရာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အကြည့်မျိုးကို ပေးစွမ်းပါ၏။ ဥဒင်းကား… အလွန်တရာ သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါ၏။

ထိုဥဒင်းကား… မည်သည့် သတ္တဝါကိုမျှ… မည်သည့် အရာကိုမျှ… မထိခိုက်… မနစ်နာစေလိုပါ၏။ အကယ်၍… အခြား သတ္တဝါတို့သည်… အနာတရဖြစ်သည်… ဒဏ်ရာရသည်… အစာငတ်သည်… ရေငတ်သည်… စသည်တို့ကို တွေ့မြင်ရလျှင်… ဥဒင်းကား… အလွန်တရာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… အတတ်နိုင်ဆုံး… ကူညီစောင့်ရှောက်ပါ၏။

ထိုဥဒင်းကား… မည်သည့် အသီးအနှံ… မည်သည့် အရွက်… မည်သည့် မြက်ပင်… မည်သည့် အရာတို့ကို စားသုံးရသော်လည်း… အလွန်တရာ အားရကျေနပ်စွာ စားသုံးပါ၏။ ဥဒင်းကား… မိမိအတွက် စားသုံးသော်လည်း… ကျန်ရှိသော အစာတို့ကို… အခြား သတ္တဝါတို့အတွက်… အမြဲတမ်း ချန်ထားပါ၏။

ထိုသို့… ဥဒင်းသည်… မိမိ၏ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့်… ထိုတောအုပ်ကြီးအတွင်း၌… သီတင်းသုံးလျက် ရှိပါ၏။

တစ်နေ့သောအခါ…

မေခလာ နိဂုံးပြည်ကြီးမှ… သားသမီးများ မထွန်းကားနိုင်သော… မင်းသမီးတစ်ပါး… အလွန်တရာ စိတ်ဓာတ်ညစ်ညမ်းလျက်… နတ်နဂါး အားလုံးကို… အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးလျက်… နန်းတော်မှ ထွက်ခွာ၍… တောထဲသို့ လှည့်လည်လျက် ရှိပါ၏။ ထိုမင်းသမီးကား… အလွန်တရာ အလှူအတန်း… အပေးအကမ်း မလုပ်တတ်သူ ဖြစ်ပါ၏။ မင်းသမီးကား… မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ရတနာ… မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အဝတ်အစား… မည်သည့် အရာကိုမျှ… အခြားသူတို့အား… မပေးလိုပါ၏။

ထိုမင်းသမီးကား… တောထဲသို့ လှည့်လည်ရင်း… အလွန်တရာ ပင်ပန်းလှသဖြင့်… ရေအိုင်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ရေအိုင်အတွင်း၌… ရေကူးနေသော… ဥဒင်းကို တွေ့မြင်ရပါ၏။ ဥဒင်း၏ အဆင်းအင်္ဂါ… အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပလျက်… မင်းသမီး၏ စိတ်ကို… အလွန်တရာ ဖမ်းစားနိုင်ပါ၏။

မင်းသမီးကား… ဥဒင်းကို မြင်သောအခါ… အလွန်တရာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းကို…

“အမောင်… အသင်ကား… အဘယ်သူနည်း… အသင်၏ အဆင်းအင်္ဂါကား… အလွန်တရာ လှပပါပေ… အသင်ကား… မည်သည့် နတ်ဘုရား… မည်သည့် သိကြားမင်း… မည်သည့် ဗြဟ္မာ မင်း… မည်သည့် အခြား နတ်သား… မည်သည့် အခြား နတ်သမီး… ဖြစ်သနည်း…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ အသံကို ကြားသောအခါ… ရေအိုင်အတွင်းမှ… ထွက်ခွာလာပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးကို… အလွန်တရာ ကြင်နာသနားသော အကြည့်ဖြင့်…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… မည်သည့် နတ်ဘုရား… မည်သည့် သိကြားမင်း… မည်သည့် ဗြဟ္မာ မင်း… မည်သည့် အခြား နတ်သား… မည်သည့် အခြား နတ်သမီး… မဟုတ်ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… ဤတောအုပ်ကြီးအတွင်း၌… သီတင်းသုံးလျက် ရှိသော… ဥဒင်းတစ်ကောင် ဖြစ်ပါ၏… အရှင်မင်းသမီး… အဘယ်ကြောင့်… ဤတောအုပ်ကြီးအတွင်းသို့… ရောက်ရှိလာရပါသနည်း… အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်အား… အကူအညီ… လိုပါသလား…”

မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ အံ့သြတော်မူပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းကို…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… သားသမီး မထွန်းကားနိုင်သော… မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်ပါ၏… ထို့ကြောင့်… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ စိတ်ဓာတ်ညစ်ညမ်းလျက်… နတ်နဂါး အားလုံးကို… အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးလျက်… နန်းတော်မှ ထွက်ခွာ၍… ဤတောအုပ်ကြီးအတွင်းသို့… လှည့်လည်လျက် ရှိပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ပင်ပန်းလှသဖြင့်… ရေအိုင်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပါ၏… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… ရေအနည်းငယ်… တိုက်ကျွေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အတတ်နိုင်ဆုံး… အကူအညီ… ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… ရေ… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… ရေ… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… ရေ… အနည်းငယ်… ပက်ဖျန်းပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ အေးမြပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရေအိုင်အတွင်းသို့… နှစ်၍… ရေကို… စုပ်ယူပါ၏။ ထို့နောက်… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… မင်းသမီး၏ မျက်နှာပေါ်သို့… ရေကို… ပက်ဖျန်းပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို… အလွန်တရာ မြင်တွေ့ရပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အနည်းငယ်… ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အနည်းငယ်… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အနည်းငယ်… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အများကြီး… ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အများကြီး… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အများကြီး… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ကို… ဖုံးအုပ်ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အရှင့်အား… ဖုံးအုပ်ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ကို… ဖုံးအုပ်ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အရှင့်အား… ဖုံးအုပ်ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ကို… ဖုံးအုပ်ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အရှင့်အား… ဖုံးအုပ်ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ကို… ဖုံးအုပ်ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အရှင့်အား… ဖုံးအုပ်ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ကို… ဖုံးအုပ်ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အရှင့်အား… ဖုံးအုပ်ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…

“အမောင် ဥဒင်း… အသင်ကား… အလွန်တရာ ကြင်နာတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူပါပေ… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… အလွန်တရာ လိုချင်ပါ၏… အသင်ကား… အကျွန်ုပ်အား… အသင်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ကို… ဖုံးအုပ်ပေးနိုင်ပါသလား…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မင်းသမီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ဥဒင်းကား… မင်းသမီးအား…

“အရှင်မင်းသမီး… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ဖြင့်… အရှင့်အား… ဖုံးအုပ်ပေးပါမည်… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှပါ၏… အကျွန်ုပ်ကား… အလွန်တရာ ရေငတ်လှသဖြင့်… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌… အမွေးအတောင်… မကျန်ရှိတော့ပါ… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အမွေးအတောင်… မပေးနိုင်ပါ… သို့သော်လည်း… အကျွန်ုပ်ကား… အရှင့်အား… အကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… အရှင့်အား… ပေးပါမည်… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ လှပပါ၏… အကျွန်ုပ်၏ အမွေးအတောင်တို့ကား… အလွန်တရာ တောက်ပပါ၏…”

ထိုအခါ… ဥဒင်းကား… မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ… အမွေးအတောင်တို့ကို… အကုန်လုံး… ဆွတ်ခူး၍… မင်းသမီးအား… ပေးပါ၏။ မင်းသမီးကား… ဥဒင်း၏ အမွေးအတောင်တို့ကို… ရရှိသောအခါ… အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ၏။ ထိုအခါ… မင်းသမီးကား… ဥဒင်းအား…